یک سریال هر شب، کمی دیر وقت، مزاحم محفل گرم خانواده های ایرانی میشه که مجموعه ای ارزشمند از بازیگران توانای ما رو دور هم جمع کرده تا علاوه بر توهین به عقاید ، مذهب ، گویش، فهم و شعور مردم ما باعث بشه تا فکر ما رو یه جورایی بپیچونه، سریالی که همانند اکثر سریال و فیلم های ایرانی که این روزها تعدادشون مثل قارچ رو به افزایشه از دارا بودن فیلمنامه مطلوب برخوردار نیست، نقد این سریال بر عهده اهل سینما، گرچه همیشه نقاد های ما جلوی دوربین جو گیر میشن و تعریف الکی میکنن، با یاری خداوند کم کم داریم به 10 سال پیش سینمای هند نزدیک میشیم.

بدون سلام شروع میکنم چون واقعا ناراحتم، ناراحتم بخاطر تعدادی از افراد بی جنبه ای که وقتی میبینن جواب مسئله رو نمیتونن پیدا کنن صورت مسئله رو پاک میکنن، آخه یکی نیست به این دوستان که تعدادشون به تعداد انگشتان یک دست هم نمیرسه بگه انسان با شعور وقتی میبنی مطلب توی سایت من به مزاجت خوش نمیاد بیا و یه مطلب دندان شکن توی وبلاگت بزن در جواب من، نه اینکه بری هکر اجیر کنی که سایت منو بزنه. خب دمت گرم، البته دم هکرت گرم چون تو خودت وجودشو نداری که اینکارو بکنی.

میدونم شروع خوبی نبود ولی مجبور بودم. از همین الان هم با وجود اینکه ازم خواسته بودید داستان شهر آدمها رو دوباره بزنم توی سایت باید عذر خواهی کنم، ولی در عوض داستان خوشگل دیگه ای رو میخوام بنویسم که خوندنیه ولی به اندازه شهر آدم ها مرموز نیست و ساده تره.

فعلا یا علی، مواظب خودتون باشید